Άμεση παρέμβαση της κυβέρνησης στον γεωργο-κτηνοτροφικό τομέα

Spread the love

Στις 2 Ιουλίου 2003 ο τότε πρωθυπουργός κύριος Σημίτης πρότεινε στο κύριο Κωνσταντίνο Λαλιώτη την θέση του υπουργού Γεωργίας. Ο κύριος Λαλιώτης δεν «καταδέχθηκε» να γίνει υπουργός Γεωργίας… Φαίνεται ότι οι εκάστοτε πρωθυπουργοί  στέλνουν εκεί ή τους «ανεπιθύμητους» ή τους δευτεροκλασάτους. Αυτό όμως που αποδεδειγμένα  δεν γνωρίζουν οι κυβερνώντες είναι ότι ο γεωργοκτηνοτροφικός  τομέας της χώρας μας με την σωστή καθοδήγηση, θα μπορούσε να συμβάλει στην ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας αν όχι περισσότερο από τον τουριστικό τομέα, τουλάχιστον όσο και αυτός.

Του Παύλου Παπαδάτου,

Οικονομολόγου – Επικοινωνιολόγου

Ο κύριος Λαλιώτης δεν «καταδέχθηκε» να γίνει υπουργός Γεωργίας

Ας συγκρίνουμε λοιπόν τον γεωκτηνοτροφικό τομέα της χώρας με αυτόν της Ολλανδίας και του Ισραήλ με την ελπίδα ότι ίσως αφυπνιστούμε και εμείς.

Στο Ισραήλ παράγουν το 95% των αναγκών της χώρας

Ισραήλ: . Πληθυσμός 8.800.000. Έκταση 20.770 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Δηλαδή έκταση μικρότερη από αυτή της Πελοποννήσου και μάλιστα το 50% είναι έρημος. Στον γεωργοκτηνοτροφικό τομέα εργάζονται 50.000 και παράγουν το 95% των αναγκών της χώρας και συγχρόνως κάνουν εξαγωγές γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων ύψους δύο δις ευρώ.

Στην Ολλανδία το σύνολο των αγροτικών εξαγωγών είναι 92 δισ ευρώ

Ολλανδία: Έχει έκταση 41.543 τετραγωνικά χιλιόμετρα (1/3 της χώρας μας)  εκ των οποίων τα 8.000 τ.χ είναι θάλασσα. Στον τομέα αυτό ασχολούνται 370 χιλιάδες και το σύνολο των αγροτικών εξαγωγών συμπεριλαμβανομένων των μεταποιήσεων ανέρχεται σε 92 δις ευρώ!

Στην Ελλάδα εισάγουμε 6.2 δισ και εξάγουμε μόλις 4.8

Ελλάδα: Έχει έκταση 132.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, 512.000 εργαζόμενους στον γεωργοκτηνοτροφικό τομέα και όμως εισάγουμε, αν είναι δυνατό, 6.2 δις γεωργοκτηνοτροφικά προϊόντα και εξάγουμε μόλις 4.8 δις ευρώ.

Η παραγωγής μας σε σύγκριση με την αντίστοιχη των δυο αυτών χωρών αποτελεί ντροπή για την χώρα μας. Έχουμε φθάσει στο σημείο να εισάγουμε το 70% του βόειου κρέατος, που καταναλώνουμε, το 65% του χοιρινού, το 10% του αιγοπρόβειου, το 21% των πουλερικών, αλλά και να εισάγουμε τον γύρο για τα σουβλάκια μας  από την Ολλανδία και την Γερμανία και  λεμόνια, πατάτες και κρεμμύδια από την Τουρκία και την Αργεντινή!

Τα πάντα ξεκινούν από την ανυπαρξία ενός εθνικού γεωργοκτηνοτροφικού αναπτυξιακού προγραμματισμού.

Οι πλείστοι των γεωργικών κλήρων είναι συνήθως μικροί και είναι φυσικά αδύνατο να λειτουργούν ως αυτοτελείς επιχειρηματικές μονάδες. 200 χιλιάδες δηλώνουν αμπελοκαλλιεργητές  στην χώρας μας και μόνο ελάχιστοι εξ αυτών διαθέτουν πάνω από 20 στρέμματα. Είναι λοιπόν φυσικό ότι η μεγάλη πλειοψηφία εξ αυτών, όπως και όλων των γεωργών, δεν γνωρίζει τι σημαίνει οικονομίες κλίμακος και ούτε αν είναι πρακτικά δυνατό να μπορούν να κάνουν μία λελογισμένη  απόσβεση κινητών και ακίνητων αξιών. 

Ο Συνεταιρισμός Παραγωγών Ρομπόλας Κεφαλληνίας συγκεντρώνει και επεξεργάζεται το 85% περίπου της παραγωγής σταφυλιού της ποικιλίας ρομπόλα Κεφαλονιάς

Οργάνωση και ενίσχυση των συνεταιρισμών

Το πρώτο βήμα που πρέπει να γίνει είναι η οργάνωση και ενίσχυση των συνεταιρισμών ώστε να βοηθούν τα μέλη τους στην χρήση σύγχρονων καλλιεργητικών μεθόδων αλλά και οι ίδιοι οι συνεταιρισμοί να χρησιμοποιούν όλα τα σύγχρονα εργαλεία marketing ώστε να συμβάλλουν ουσιαστικά στην διανομή των προϊόντων  των μελών τους  στο εσωτερικό και εξωτερικό.

Δυστυχώς σήμερα οι συνεταιρισμοί  αντί να ενεργούν ως  οργανωμένες επιχειρηματικές μονάδες πολιτικοποιήθηκαν και έγιναν μονάδες εκβιασμού του κοινωνικού συνόλου με κλεισίματα δρόμων και συνθήματα τύπου «όλα τα κιλά όλα τα λεφτά».

Είναι ντροπή να αγοράζουν οι Ιταλοί το λάδι μας σε δεξαμενές

Και μόνο η τυποποίηση των γεωργοκτηνοτροφικών προϊόντων της χώρας σύμφωνα με μελέτης της Εθνικής τράπεζας θα μπορούσε να προσφέρει στη χώρα μας 12 δις ευρώ και να δημιουργήσει 200 χιλιάδες νέες θέσει εργασίας. Είναι ντροπή να αγοράζουν οι Ιταλοί το λάδι μας σε δεξαμενές, να το αναμιγνύουν με διάφορα άλλα λάδια και να το εξάγουν έως και 4 φορές σε υψηλότερη τιμή σε Ευρώπη Κίνα και Αμερική, και εμείς να εξάγουμε πορτοκάλια στην Γερμανία και μας τα επιστρέφουν σε βιταμινούχες σκόνες.

Είναι ώρα, το κράτος να παρέμβει καταλυτικά στην αναγέννηση του γεωργοκτηνοτροφικού τομέα. (Με ποια λογική προβάλει το τουριστικό μας προϊόν και όχι τα γεωργοκτηνοτροφικά μας προϊόντα).  Είναι ώρα να αποκτήσουμε γεωργοκτηνοτροφική παιδεία και να δημιουργήσουμε τις αντίστοιχες σχολές. Είναι ώρα να αντιληφθούμε ότι το υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων είναι ίσως εκείνο που μπορεί να βάλει την χώρα μας σε αναπτυξιακή τροχιά. Ας πάρουμε μάθημα από την Ολλανδία και ας αντιληφθούμε επί τέλους γιατί πάντα την βρίσκουμε αντιμέτωπη στην Ευρώπη.

Το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Η πρωτόγνωρη εγκατάλειψη

Σημείωση: Για να πάρετε μία εικόνα της γεωργικής μας παιδείας δεν έχετε παρά να πάτε στην γεωπονική σχολή Αθηνών. Εκεί θα πραγματικά θα σας πιάσει κατάθλιψη. Αντί να ανθούνε κήποι και αμπέλια επικρατεί μία  πρωτόγνωρη εγκατάλειψη. Αν μάλιστα «μπείτε»  στο site του υπουργείου αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων θα αισθανθείτε ότι μυρίζει μούχλα! Λυπάμαι, αλλά έτσι δεν πάμε μπροστά.

Διαβάστε κι άλλα άρθρα του Παύλου Παπαδάτου:

Ο μεγάλος οικονομικός εφιάλτης της Ελλάδας μετά τον κορονοϊό

Π. Παπαδάτος: Αγαπάμε την Κεφαλονιά κρατώντας αποστάσεις

Π. Παπαδάτος: Δυστυχώς μυαλό δεν βάζουμε…

Π. Παπαδάτος: Λίγος σεβασμός στον φορολογούμενο δεν βλάπτει…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.